Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

bo e xenenroso

HOMENAXE D´A NOSA TERRA EN VIGO, 1996 (1)

Escrito por Fcarballo 03-04-2019 en homenaxes. Comentarios (0)

No número 729, con data do 6 de xuño de 1996, aparece na páxina 16, o anuncio da Homenaxe a Francisco Carballo arredor do entorno d´ANT [que non se puidera facer antes por problemas de saúde do presbítero ilustrado de Maceda, que xa tiña 71 anos de idade]. Naquela altura o seu amigo Manuel María -que participaría na homenaxe- estaba nomeado para recibir o Premio Otero Pedrayo polo seu labor de divulgación cultural. Anunciábase, cunha foto de Xan Carballa, mesmo co escudo  e o mapa de Galiza de fondo, un acto académico baixo o título "Nacionalismo e Historia" no Centro Cultural Caixavigo ás 7:30 da tarde do 15 de xuño daquel ano. Intervirían algúns dos máis destacados investigadores daquela Escola de Historiadores que impulsara Carballo arredor d´ANT.  Na páxina 30, na sección Lecer, dentro do apartado dedicado a Vigo, aparecía outra volta o comunicado sobre a mesa redonda, xunto co nome dos ponentes: Bieito Alonso, Lois Obelleiro Piñón, Anselmo López Carreira e Francisco Carballo, mesmo con Cesáreo Sánchez Iglesias "no papel de moderador". Logo, ás 9:30, denantes de empardecer (como dirían na súa terra de orixe) faríanlle unha cea-homenaxe no [actualmente desaparecido] Restaurante EL Castillo, no Monte do Castro en Vigo, no que tería protagonismo Bieito Seara representando á xente de ben de Maceda e da que falaremos nas seguintes achegas. Outrosí participarían persoas transcendentais do seu círculo nacionalista en Vigo e abeirados, xunto con egrexios poetas nacionais, representantes da AS-PG..., dos que falaremos -en chegando- tamén polo miúdo.

N.B.- Na primeira imaxe podemos ollar o anuncio do semanario A Nosa Terra sobre a Homenaxe a Francisco Carballo que ían artellar o 15 de xuño daquel 1996. Na segunda aparece a cabeceira d´ANT, núm. 729 (6/VI/1996) que adiantaba aquel recoñecemento que comezamos a peneirar nesta achega.

ENTREVISTA NO XORNAL EL PAÍS (2)

Escrito por Fcarballo 05-09-2018 en entrevistas. Comentarios (0)

Continua Xan Carballa preguntándolle a Francisco Carballo nesta memorábel entrevista: 

"P. No período político de Aznar deuse unha forte tensión precisamente pola interpretación histórica, concentrada na proposta de reforma das Humanidades e os programas escolares. A que responde esa dialéctica?

R. Posibelmente sempre se producirán esas controversias. A historia é un tipo de coñecemento no que xogan papeis relevantes a subxectividade e os intereses, por iso se reconstrúe constantemente. Non porque as probas sexan rexeitadas senón porque a interpretación depende do punto de vista. En España é moi patente porque moitas das súas empresas históricas estiveron cargadas en exceso de mito e de intereses do grupo dominante. Usáronse moitas falsificacións e nunca verás na historia española unha persistencia na desmontaxe de determinados mitos fundacionais, sexa Covadonga ou a unificación baixo a coroa de Castela. Hai un exceso de peso da historia áulica, basada en documentos xurídicos e sen presenza doutras fontes e iso non é un problema específico español, tamén sucede coa historia da Igrexa ou de calquera institución, que deixan á vista só os datos propios da organización que persiste e esquecen todo o demais.

P. Unha marca súa como historiador é interpretar a historia de Galicia desde sí mesma?

R. Esa é unha das claves para evitar o dominio tan alto do mito da unidade hispánica e da lexitimidade do poder. Ao estudar a historia de Galicia tes que aterte a fontes privadas, en ocasións ocultas, e non só ás oficiais. A nivel de institucións eclesiais o debate entre o monaquismo galego e os cabildos contra a reforma dos Reis Católicos durou até que rematou o Antigo Réxime; nos arquivos catedralicios hai unha documentación abundantísima pero ningún historiador a utiliza para investigar ese rexeitamento a unha imposición que foi devastadora. E poderíamos seguir pondo exemplos.

P. Adoptar ese ponto de vista propio custou moito?

R. As visións alternativas que hoxe se dan da realidade de Galicia aínda son minoritarias, tamén na Universidade. Tardouse porque os historiadores foron sometidos a unha escola e unha universidade que impuxo unha visión única e tardaron en poder revelar outra realidade. Empezou Murguía no século XIX porque era arquiveiro e coñecía de primeira man os documentos; seguiu a Xeración Nós porque empezaron a procurar nos documentos medievais e despois, desde os anos 1960/70, xa se puido insistir porque foi mellorando o acceso ás fontes. Mesmo así non se logrou transcender esa visión ao gran público porque en todos os niveis educativos hai un dominio abraiante do discurso oficial e do saber estándar, afirmándose cousas sen probar. Colles un texto da ESO o do Bacharelato e máis da metade do que din dáse como dogma cando son opinións discutíbeis (...)".

N.B.- A foto de Xan Carballa tirámola de www.sermosgaliza.gal.