Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

Bo e Xeneroso

PIONEIRO A PROL DA VINDICACIÓN DA NOSA LINGUA

Escrito por Fcarballo 23-06-2019 en documentos. Comentarios (0)

No libro de Conversas (Prol / Carballa, ANT, 2002) aparecen -nas páxinas 172 e 173- varios documentos gráficos nos amosamos a Francisco Carballo participando activamente nas campañas a prol da galeguización da toponimia en galego e tamén na Primeira Carreira Popular en Defensa do Idioma Galego, organizada pola Federación de Asociacións Culturais Galegas e abandeirada pola Asociación Cultural de Vigo, que presidía naquela altura (comezos dos anos 80) o presbítero ilustrado de Maceda. Remésanos agora Xan Carballa outras fotos da mesma xeira nas que podemos ver a Francisco Carballo con Xosé Luís Méndez Ferrín como pioneiros do que hogano son os Correlingua, que se veñen celebrando todos os anos ao abeiro da data das Letras Galegas. No primeiro documento gráfico que nos pasa Xan (autor de todas elas), ollamos a Francisco Carballo lendo o manifesto que caligrafara o escritor Millán Picouto. Na segunda aparece Méndez Ferrín detrás de Carballo moi perto do que hoxe é a Fundación Penzol en Vigo e, na terceira, xa co testemuño en mans de Ferrín, comezando a Carreira Popular en Defensa do Idioma Galego, dirixíndose cara a rúa Príncipe de Vigo. O noso agradecemento a Xan Carballa por pasarnos estes documentos que fornecen a bitácora e que dignifican -aínda máis- ao Carballo sempre comprometido coas causas nobres de Galiza... Agora que, por fin, a RAG lle vai dedicar as Letras Galegas ao outro Carvalho (Calero), nós seguimos traballando para que -na altura de 2025- teñan a ben ir pensando -dende a rúa Tabernas da Coruña- no outro Carballo (Francisco), para que acade ese recoñecemento polos servizos prestados ao Noso País. Beizón! 

N.B.- Autoría das tres fotos: Xan Carballa.

O LIBRO DE CONVERSAS PENEIRADO NA REVISTA "YUCA" (3)

Escrito por Fcarballo 15-06-2019 en libros. Comentarios (0)

No apartado 2.3 A persoa de Francisco Carballo, o crítico Abel Yebra engade -de xeito sintético e moi aqueloutrado- que o presbítero ilustrado de Maceda “é o neno que nace no lugar de Celeirón [parroquia de Asadur, concello de Maceda e bispado de Ourense], que se pon a estudar seguindo os pasos do seu tío paúl, até ordenarse aos 24 anos. É o xoven soñador que, engaiolado pola vida do paúl mártir Perboyre, solicita irse de misioneiro á India. É o inquedo intelectual que gusta de profundar nas matemáticas e completa os seus estudos licenciándose en Historia. É o xoven misioneiro de interior, que rexeita impartir as tremebundas e apocalípticas predicacións das verdades eternas e se atén ao ensino catequético e ao da doutrina social. É o ousado clérigo que comulga cos outros curas independentistas vascos. É o intrépido reitor que se emprega a fondo pra poñer en marcha no teologado de Salamanca, contra vento e marea, a reforma do Vaticano II. É o cura comprometido que se afana por inculturar á Igrexa nos redutos do esquecido pobo galego. É o cidadán soñador que se une ao Bloque Nacionalista Galego [BNG] e se manifesta na rúa pola igualdade, a independencia galega e o emprego do idioma galego tamén nas igrexas. ¿É un revolucionario? Nun intre avanzado do libro, son os propios autores [Santiago Prol e Xan Carballa] quen lle preguntan senón será unha ovella descarreirada. Entón Francisco Carballo dóese á vez que confesa: “Criticáronme por apoiar ao BNG, por ser amigo dos obreiros, por vivir nun piso como se fose un currante...”