Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

vídeos

ARREDOR DE NÓS. FRANCISCO CARBALLO

Escrito por Fcarballo 22-10-2018 en vídeos. Comentarios (0)

Na primavera de 2006 recibimos unha chamada telefónica da xornalista María Tareixa Navaza. Puxérase en contacto con nós (a través de Xan Carballa, coautor do libro Conversas con Francisco Carballo, ANT, 2002), para artellar o último programa da serie “Arredor de nós” que dirixía ela e que emitía a TVE-2 eiquí. Mesmo nos contou que ían prescindir dos seus servizos e dos doutros compañeiros, nunha reestruturación á baixa do cadro de persoal. Quería que o último programa fose para Francisco Carballo por todo o que representaba para o Noso País, algo que dende a Asociación Amigos de Francisco Carballo queremos salientar e agracecer. Quedamos en San Marcos (no edificio da TVE). Achegámonos cun bo feixe de documentación, con fotos, con case todos os libros que publicara Carballo e, por suposto, cun exemplar do libro de Conversas, que lle deixamos como agasallo e que logo sairía no programa, mesmo como eixo central. Perfilamos con ela até empardecer as fasquías posíbeis de Francisco Carballo, para desenvolver logo na entrevista, que ía durar arredor duns 30 minutos. Mesmo nos propuxo participar, xunto con outras persoas (que tivesen que ver con el en diferentes eidos), naquel programa cunha breve intervención. Teríamos que sintetizar todo o que significaba para nós Francisco Carballo nun minuto como máximo e, a poder ser, mirando á cámara ser ler.

As outras persoas invitadas por María Tareixa Navaza para participar naquel xa histórico programa foron Afonso Eiré, director do semanario A Nosa Terra, xornal do que Carballo fora un dos máximos artífices da súa recuperación na xeira democrática; outrosí Alfredo Suárez Canal, naquela altura Conselleiro de Medio Rural do Goberno Bipartito (PSOE / BNG); Engracia Vidal, teóloga e figura central da revista Encrucillada e tamén Anselmo López Carreira, medievalista egrexio e un dos máximos representantes da Escola de Historiadores abeirados ao proxecto editorial d´ANT que creara e dirixira Carballo durante moitos anos.

Logo dunha moi lograda entradiña -fotos, texto e imaxes- que sintetiza boa parte da súa traxectoria vital, a conversa foi transcorrendo de vagar, mais coa profundidade que Francisco Carballo lle imprimía, xa que logo a xornalista era consciente de que estaba diante dun dos ilustrados máis salientábeis do Noso País. Invitamos a quen nos siga nesta bitácora, repare durante 29 minutos e 56 segundos neste documento audiovisual que rescatamos agora para a memoria colectiva (coa imprescindíbel colaboración dos amigos de MACEDA NA REDE, aos que lles queremos salientar publicamente o noso agradecemento). O programa foi emitido por TVE-2 no mes de abril de 2006. Recuperámolo nós por primeira vez -por iniciativa do alcalde Xabier Oviedo- ao abeiro do 25 de Xullo de 2014 en Maceda, para tributarlle recoñecemento na Biblioteca Pública Francisco Carballo. Mesmo lemos daquela un bo feixe de textos dos seus libros e celebramos que aínda estivese con nós, aínda que -xa moi magoado- no seu “exilio derradeiro” en Salamanca.

N. B.- As imaxes tirámolas no 4º Roteiro que, desta volta, se centralizou na vila de Maceda. Na primeira aparecen en pantalla Carballo e a Navaza ao comezo da entrevista da TVE-2. Na segunda podemos ollar parte do case medio cento de persoas que asitiron. Na terceira aparece en primeiro plano Manuel Peleteiro, un cura progre dos Milagres, que logo interviría na súa condición de teólogo, presbítero e alumno de Carballo no teologado de Salamanca e que sempre o tivo como referente na súa vida. Para a última escollemos a nota de prensa e a foto que tivo a ben publicar o xornal ourensán La Región o 21 de outubro, ao día seguinte do roteiro. Beizón!

Ver Vídeo

VÍDEO DE XAN CARBALLA NA HOMENAXE NACIONAL, MARÍN, 2005

Escrito por Fcarballo 16-09-2018 en vídeos. Comentarios (0)

Reparamos hoxe no vídeo que artellou Xan Carballa para a Homenaxe Nacional que lle fixemos a Francisco Carballo en Marín en 2005. Aparecen imaxes del [e doutros nacionalistas salientábeis: Bautista Álvarez, Camilo Nogueira, Manuel María...] nun mitin en xuño de 1977. Coidamos foi o de peche da campaña -das primeiras Eleccións Xerais- en Compostela no -vello- pavillón de Sar [Carballo era candidato do BN-PG ao Senado pola circunscrición de Ourense e foi un dos últimos en intervir, denantes de entoar o Himno Galego e a consigna "¡Viva Galiza ceibe, poder popular!"]. Naquela altura Francisco Carballo tiña 52 anos. Outrosí aparecen no vídeo anacos do libro de Conversas (co material filmado) e fotos abondo significativas do seu percorrido vital. Da crónica que apareceu no semanario ANT recuperamos:

“Un ronsel de persoas chegadas de todo o país felicitaron a Francisco Carballo na xornada de homenaxe que viviu en Marín, o 22 de outubro de 2005. Un acto na biblioteca foi o preludio da cea-mitin coa que concluíu a xornada. Un emocionado Carballo púxose a disposición, "para calquer traballo no que me poidades necesitar". Ás seis da tarde xa comezou a xuntarse a xente á porta da Biblioteca de Marín. Co seu pasiño obrigadamente curto, Xosé Chao Rego foi un dos tempraneiros, e despois, sobre a marcha, convidado a deixar testemuña da súa amizade con Carballo. A lista das case duascentas persoas que desbordaron o local, seguiu atentamente o percorrido que fixeron os convidados a falar no acto de diferentes aspectos da personalidade e as múltiples actividades de Francisco Carballo.

Rubén Aramburu, párroco de Santo Tomé de Piñeiro en Marín, foi o animador de toda a xornada, aberta por Santiago Prol cun sentido percorrido biográfico, traendo a mensaxe dos viciños de Maceda a esta homenaxe "ao noso Fillo máis sobranceiro", tamén estaban presentes o ex-alcalde de Maceda e director xeral de Acción Social, Bieito Seara e a concelleira de cultura Rosa Carrera. Santiago Prol adiantou as múltiples facetas que se habían abordar, "Francisco Carballo fixo o reencontro con Galiza -dende Vigo- cunha inmersión global na sociedade: no sindicalismo docente (UTEG), no eido político (Bloque), no xornalismo (ANT), na edición (Promocións Culturais Galegas), no asociacionismo cultural (Cultural de Vigo), na investigación (colección Historia de Galiza, Escola de historiadores) na relixión (Irimia, Encrucillada,... )".

Engracia Vidal e Vitorino Pérez Prieto deron o retrato do entendemento do compromiso cristián de Carballo. Fixérono tomando as propias afirmacións de Carballo, ben nas súas memorias privadas ou no libro Conversas con Francisco Carballo (ANT, 2002)...”  Paco Rodríguez, Anselmo López Carreira e María do Pilar García Negro tamén fixeron un percorrido sobre fasquías políticas, históricas e xudiciais de Francisco Carballo. 

N.B.- Eis o enlace ao vídeo de Xan Carballa, que mesmo está pendurado na arañeira en Terra e Tempo TV e que se proxectou ao remate da cea, na que foi acompañado por unhas 200 persoas de ben do noso País:


Ver vídeo

ALEXANDRE BÓVEDA (4)

Escrito por Fcarballo 11-05-2018 en vídeos. Comentarios (0)

En 2013, cando Francisco Carballo xa estaba moi “tocado” pola enfermidade, fixo unha importante -e lúcida- colaboración para o documental “A fazaña da liberdade” de algo máis de 90 minutos dedicado a Alexandre Bóveda. Aparece o presbítero ilustrado de Maceda en dez intervencións abondo interesantes (minutos 5:26 / 6:45 / 12:36 /17:15 / 28:14 / 58:12 / 70:58 / 72:00 / 73:49 e 75: 52). ¡¡¡Conforma este un dos últimos documentos videográficos dos que temos constancia de Francisco Carballo en vida!!! Mesmo o presentan como sacerdote e biógrafo de Bóveda.

Imos recuperar parte do texto que pendurou FilmikaGalaika en Youtube: “É un documental que amosa o periplo vital dun dos personaxes máis salientábeis de Galiza. Un documental que reconstrúe a vida e actividade de Alexandre Bóveda (1903-1936): facendista, economista, deseñador das Caixas de Aforros de Ourense e Pontevedra, impulsor do Estatuto de Galiza, integrante do Seminario de Estudos Galegos, fundador e Secretario Xeral do Partido Galeguista e, ante todo, un bo e xeneroso “entregado á causa galega”. “A fazaña da liberdade” conforma unha visión áxil, que mesmo vai acompañada dunha explicación do contexto histórico, lugares, axentes e causas que deseñaron o espazo e o tempo de Alexandre Bóveda. Testemuñas e contexto aportados por Francisco Carballo, Uxío Breogán Diéguez Cequiel, Francisco Rodríguez, Carlos Velasco, Fernando Quintela, Xosé Manuel Beiras, Xavier Vence, Avelino Pousa Antelo, Isaac Díaz Pardo, Justo Beramendi. Outrosí os fillos de Bóveda (Xosé Luís e Amalia) e o neto (Valentín García Bóveda)".

Engadimos os créditos. Título orixinal: “A fazaña da liberdade”. Tipo: Documental. Xénero: Biográfico. Director: Seném Outeiro. Produtor Executivo: Roi Carballido. Son: Oskar López. Narrador: Suso Pando. Coprodución. Axuda: Concellos de Pontevedra, Poio e Ourense e Deputación de Lugo. Colaboración: Fundación Alexandre Bóveda, Centro de Estudos e Documentación Alexandre Bóveda (CEDAB), Cátedra Alexandre Bóveda (UVI), Fundación Sempre en Galiza e Revista Murguía. Duración: 94´. Orixe: Galiza. Ano: 2013. Idioma V.O.: galego. Infografía e Lila gráfica: Nano Besada. BSO: ARNAL. Arte Mural: CRAWLER. Créditos Musicais: "Bos e Xenerosos" (A Nosa Cinza). KELTOI. FILMIKA GALAIKA (2013). 

N.B.- Imaxes: www.santiagoturismo.com / www.farodevigo.es (a do director Seném Outeiro en Bilbao, Universidade de Deusto, presentando o documental) / www.afazanhadaliberdade.wordpress.com e a imaxe de Francisco Carballo  exhumada do propio documental (2013).


Ver vídeo


NA VIDEOTECA DA AELG (2) / O autor fala da súa obra (1b)

Escrito por Fcarballo 28-01-2017 en vídeos. Comentarios (0)

Na segunda achega desta extensa conversa para os fondos audiovisuais da AELG, Francisco Carballo incide nas publicacións que tivo a ben imprentar ao comezo da súa dilatada traxectoria como ilustrado: "A obra primeira que publiquei realmente estaba na perspectiva do doutoramento en Historia (1954). Estaba preparando unha tese sobre unha derivación da Ribeira Sacra, que ía sobre os territorios abeirados ao Arnoia . Esa obra non a cheguei a facer, pero si un capítulo dela que é a historia do Santuario dos Milagres do Monte Medo. Publicouse no Faro de Vigo. Vendeuse no Santuario e esgotouse. Posteriormente fun profesor de colexios, director. En 1965 mandáronme ao Teologado de Salamanca. Alí escribín obras de Teoloxía. Publiquei dúas e algúns artigos. Unha sobre a Oración (pódese atopar nunha antoloxía sobre o Catolicismo) e outra sobre a Congregación dos Paúles. Era unha dedicación accidental, secundaria. Daquela eu exercía fundamentalmente de profesor. Traballei 43 anos na docencia. Creo que a miña vida é iso: profesor de Historia e profesor de Espiritualidade Teolóxica (...)". (foto: www.galicias.com)

"En 1973 voltei a Galiza, a Vigo, á misión obreira cunha serie de curas, xesuítas, paúles, seculares, etc. Alí entrei no mundo das inquedanzas deste País. Fun presidente da Asociación Cultural de Vigo. En 1977 fun dos fundadores de dúas publicacións: A Nosa Terra e Encrucillada. Manexan as dúas afeccións miñas: ANT a cultura galega / Encrucillada a cultura cristiá en Galiza. Son pois paralelos: o teolóxico e o histórico. Publiquei unha serie de obras coñecidas hoxe sobre a Historia de Galiza, sobre a Igrexa galega, sobre persoeiros como Castelao e Bóveda. Pero onde máis participei, até chegar a un volume alto de traballos, foi na revista ANT. Dende 1977 até 2010 (durante 33 anos), nalgúns periodos semanalmente, noutros mensualmente, estiven a publicar sobre todo o que a min me podería ser obxecto: nomeadamente  unha visión crítica da realidade actual de Galiza" (fonte: www.aelg.org).

N.B.- Como referencia audiovisual remitimos ao lector aos enlaces das achegas máis recentes. Beizón!

NA VIDEOTECA DA AELG (2) / O autor fala da súa obra (1a)

Escrito por Fcarballo 23-01-2017 en vídeos. Comentarios (0)

Moi na liña do que Francisco Carballo aportou no libro de Conversas (Prol / Carballa, 2002); mesmo engadindo novas fasquías que fornecen a súa biografía, imos sintetizar a longa charla que gravou en 2013, para os fondos documentais da AELG.  Desta volta fíxoo -con 88 anos de idade- na residencia temporal que o presbítero ilustrado de Maceda escolleu nos últimos tempos (un centro relixioso vencellado coas Irmás da Caridade en Ourense cidade). A primeira parte titulárona "Entre a docencia, a historia e a espiritualidade". Eis a transcrición do primeiro "factor", no que mesmo recoñece que fixo de "negro literario". O enlace é o mesmo das anteriores achegas: 

Enlace



"A miña infancia rural no concello de Maceda foi moi enriquecedora naquela escola da Segunda República. Era moi diferente da que houbo no franquismo e incluso actualmente. Creou en nós un espírito de amor ao territorio, de lectura de escritores galegos. Na miña casa (en Celeirón de Asadur) mercáranse daquela as obras de Curros, Rosalía, etc. Ese xermolo foi un factor determinante de toda a miña vida. Logo estudei en centros dos Paúles: no Santuario dos Milagres, despois en Madrid (...). Cando era estudante de Teoloxía dirixín o primeiro grupo da miña vida. Tiñamos unha asociación a prol das misións estranxeiras. Coleccionabamos selos de correos. Aqueles misioneiros trouxéronme documentación para facer un libro. Foron as miñas primeiras páxinas publicadas. Titulábase "En la selva del Ganjam" (Odisha, India). Está publicado baixo o nome dun misioneiro, pero case todo é meu. É de 1947 ou por aí..."