Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

roteiros

3º ROTEIRO. BARAKALDO (9)

Escrito por Fcarballo 18-07-2017 en roteiros. Comentarios (0)

O outro exemplar da revista “De Paúl” [de 1963] que manexamos daquela xeira de Francisco Carballo como rector do colexio San Vicente de Paúl de Barakaldo, comeza con tres editoriais -da súa autoría- sobre a esperanza que ten o home para perfeccionar e construír a Terra consonte a medida e o desexo de Deus, a esperanza teologal que é irmá xemelga da esperanza nas realidades terreais e a esperanza cristiá que non ten nada que ver coa resignación pasiva, xa que logo é virtude xoven e dinámica.

Logo imprentan unha páxina completa na que aparece o reitor Francisco Carballo no Día do Colexio axudándolle aos alumnos nas súas actuacións. Insiren despois un traballo sobre os defectos e as calidades da xuventude actual, outro sobre as bases para unha boa educación, un monográfico sobre San Vicente de Paúl (quen foi, que fixo e a súa pervivencia hoxe). Enxertan tamén varias fotos dos exteriores do colexio e das actividades relixiosas, docentes e lúdicas. Outro artigo sobre a familia e o colexio, sobre María, molde da nosa santidade, sobre a grandeza e beleza da vocación maxisterial, sobre a xuventude da medalla milagrosa. As dúas últimas páxinas levaban publicidade. Salientamos o dunha bebida gasosa: “La Casera es única, sola o con vino, en casa, en el campo, en cualquier momento, beba La Casera” (...).

Outrosí unha relación dos libros máis lidos en 1963 [que el tiña devorado] entre os que estaban “La insolación” de Carmen Laforet, “Sexta galería” de Martín Vigil, “Sobre la esencia “ de Zubiri, “El abogado del diablo” de Morris West, “Equipaje de arena” de Anna Langfus e “Las uvas de la ira” de John Steinbeck. Entre as mellores novelas do século XX, o presbítero ilustrado de Maceda aconsellaba algúns dos  moitos que el lera, mesmo salientando ao novelista, ensaísta e dramaturgo francés Georges Bernanos (1888-1948), do que aconsellaba dous pola temática relixiosa. Eis a relación: “La montaña mágica” de Thomas Mann, “Bajo el sol de Satán” de Bernanos, “La condición humana” de Malraux, “Contrapunto” de Aldoux Huxley, “Ulises” de Joyce, “En busca del tiempo perdido” de Proust, “El poder y la gloria” de Graham Green, “Cada hombre en su noche” de Julien Green, “Doña Bárbara” de Rómulo Gallegos, “La busca” de Pío Baroja, “Diario de un cura rural” de Bernanos, “Bernardino y Apolonio” de Pérez de Ayala...  

Co gallo do 50 aniversario do colexio, ademais do vídeo do post anterior, penduraron en youtube outro -moi dinámico- no que se pode ollar todo o colexio na actualidade, mesmo con música vasca moi aqueloutrada. Coidamos de interese súa visualización.

Ver o vídeo

3º ROTEIRO. BARAKALDO (8)

Escrito por Fcarballo 16-07-2017 en roteiros. Comentarios (0)

 

 REVISTA “De Paúl”

Coa xeira de Francisco Carballo como director do novo Colexio de San Vicente de Paúl de Barakaldo, creouse unha revista anual [da que dispoñemos de dous exemplares que nos pasou o presbítero ilustrado de Maceda]. Desta volta imos peneirar un pouco o número 2, correspondente ao ano 1964 e saído do prelo en setembro. Ía dedicado “ao neno, dirixido aos maiores e con un agarimo especial ao P. Francisco Carballo polos seus tres anos de pilotaxe á fronte do Colexio”. Comezaba imprentando os nomes dos alumnos con “Premio ao rendemento escolar” e que ían dende os de Ingreso, os seis cursos de Bacharelato e os de Preuniversitario (despois COU).

Logo inserían artigos de contido relixioso (nomeadamente sobre a fe do neno, do adolescente e do home). Outrosí fotos das actividades lúdicas, deportivas e culturais do centro, referencias aos exalumnos, resumo estatístico das cualificacións globais do curso académico 1963-64, poemas dedicados á nai, contos, premios ao comportamento, cartas dos alumnos. Naquela altura era un colexio masculino. Anos máis tarde irían incorporando alumnas no Curso de Orientación Universitaria (COU).

Co gallo dos 50 anos do novo colexio -xa sen a contaminación do vello-  artellaron un vídeo de case 11 minutos abondo interesante, no que fan un percorrido pola historia do mesmo [Francisco Carballo sae nunha foto no minuto 2:27]. Naquela altura había uns 1.100 alumnos (o colexio chegou até os 1.650 discentes). Fomentaban moito daquela o deporte do baloncesto, mesmo federados e competindo con equipos de moito nivel. Deste centro saíron alumnos que logo serían (e son) persoeiros importantes na vida pública vasca (moitos políticos e deportistas) e mesmo a nivel estatal no mundo da comunicación (léase Carlos Sobera entre outros).

Vídeo do 50 aniversario

3º ROTEIRO. BARAKALDO (5)

Escrito por Fcarballo 10-06-2017 en roteiros. Comentarios (0)

“No ano 1963 saíu o meu primeiro libro, O Santuario do Monte Medo [ao que lle meteremos o dente en novas achegas]. Ao pouco un folletiño, Espíritu misionero de la constitución litúrgica (1965). Era a primeira referencia miña ao Vaticano II (...). No 1963, a morte da miña nai, 20/XI/63. Despraceime dende Barakaldo e asistín algúns días na súa enfermidade, o que ela agradecía sen límite. Lía o meu libriño [sobre Os Milagres do Monte Medo] e acariñábao como a un fillo meu. A morte dos pais para un célibe é máis amarga que para os que teñen familia propia: quedas practicamente sen familia (...). O 22 de novembro daquel 1963 foi o enterro da miña nai en Asadur (Maceda). Extraordinaria presenza de veciños, familiares, amigos. Algo rompeu dentro de min (...). Dende entón certa soidade inda é maior e a familia máis lonxana (...).

Nos anos de Barakaldo madurei un pouco; maduración que non ía acadar até os anos 80 [xa en Galiza]. O exceso de activismo obstaculizou esa maduración. Non me sentía realizado nin na comunidade, nin na profesionalidade. Seguía a soñar con outros quefaceres: houbera preferido estar de misioneiro na India ou de escritor nun centro de investigación. O que tiña era confuso e pouco significativo. O Diario ofrece unha maior paz e satisfacción vital nos anos 1962/65. Empezaba a aceptarme a min mesmo(...)”.

(Na primeira foto ollamos un monumento vencellado coa metalurxia no centro de Barakaldo. Na segunda e terceira, referencias ao Athletic Club de Bilbao en Barakaldo -a primeira na cristaleira dunha cafetería (con vínculos galegos) e a segunha nuns soportais da rúa Gernikako Arbola-. O fenómeno do Athletic xa se vivía na xeira de Francisco Carballo alí. El non foi alleo a aquel movemento sociolóxico. Mesmo tivo simpatía por este clube vasco toda a súa vida (tamén polo Celta de Vigo). En 1965 xa despuntaba José Ángel Iribar Kortajarena e unha plantilla mítica. A xente berraba:"Iribar, Iribar es cojonudo, como Iribar no hay ninguno". Cando xoga o Athletic, engalanan pobos, vilas e cidades de todo Biskaia e moitos siareiros -nenos incluídos- van coa camiseta vermella e branca polas rúas, prazas, bares e cafeterías.

O Colexio San Vicente de Paúl fixo un vídeo en 2015 de apoio explícito ao Athletic Club de Bilbao.

Ver vídeo

3º ROTEIRO. BARAKALDO (4)

Escrito por Fcarballo 03-06-2017 en roteiros. Comentarios (0)

“Comezaba o abandono da sotana, a participación maior na vida civil, nos espectáculos. A televisión contaba na distribución horaria e ía contribuír a cambios máis sutís. Foron tres anos innovadores e, relativamente satisfactorios. Unha actividade tan plural e absorvente que empezaba a fatigarme. Había consenso na renovación dos meus cargos [superior e director], mais eu prefería reducir as competencias. Contra todos os pronósticos meus e dos compañeiros, sen pensalo, aos 40 anos, vinme abocado a un novo modo de vida: recibín o nomeamento de rector  do teologado San Vicente de Paúl de Salamanca (...).

 

Ao chegar a este intre das Memorias, releo o Diario dos anos anteriores, que inda conservo. Comeza en 1961. O referente aos vinte anos anteriores destruíno. Agora laméntoo. Atopo no Diario dos anos anteriores a 1962 un cheiro desagradábel; está en español até 1973 e xa me sona raro (...). En 1962, mes de setembro, saín do piso para vivir no colexio de Beruko. En 1963, 22 de novembro, enterro da miña nai en Asadur. Extraordinaria presenza de veciños, familiares, amigos (...).  ”

 (Na primeira foto aparece o patio do colexio dos Paúles de Barakaldo. Na segunda o seu logotipo e na terceira ollamos a Ponte Colgante -Bizkaiko Zubia- (Getxo), construída entre 1887 e 1893. Hogano un dos símbolos do Gran Bilbao, que mesmo se acha perto de Barakaldo e xungue as dúas marxes da ría. Foi declarado Patrimonio da Humanidade en 2006).

 

3º ROTEIRO. BARAKALDO (3)

Escrito por Fcarballo 31-05-2017 en roteiros. Comentarios (0)

“Neste trienio (1962-65) como director do colexio dos Paúles de Barakaldo, a Igrexa púxose en concilio; o Vaticano II. Coa excepción dun profesor que logo marchou para completar estudos en Trier [Tréveris, Alemaña], os restantes, de 25 a 35 anos, procedían da Universidade Pontifica de Salamanca ou do teologado dos Paúles. Traían unha formación “nacionalcatólica”, de tendencia reaccionaria os da Pontificia, inda máis acusada que os procedentes  dos teologados dos Paúles. Moi “españolistas” e moi escolásticos. Pero traían tamén a reformulación que o clero estaba a dar á súa presenza na sociedade.

El Barakaldo organizamos un colexio ao día; cun proxecto relixioso compartido, cunha apertura ao País Vasco. Para os Paúles do tempo do franquismo, foi paradigmático; o meu mellor feito histórico; algo, sen dúbida, na órbita dos Paúles tan conservadores, que se abría con moita prudencia a novos horizontes; dentro dun pasar sen sobresaltos (...)”.

(Na primeira foto aparece Francisco Carballo como superior e director do colexio de Barakaldo. Fonte: revista "De paúl", núm. 2, 1965. Na segunda podemos ollar o monumento aos traballadores siderometalúrxicos desta cidade. A terceira é do colexio que tivo a ben inaugurar e abandeirar o presbítero ilustrado de Maceda a comezos dos anos 60).