Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

premios

PREMIO GALIZA MÁRTIR A TÍTULO PÓSTUMO

Escrito por Fcarballo 18-12-2018 en premios. Comentarios (0)

Aínda que xa fixemos mención a este premio noutra achega, queremos exhumar hoxe que publicaba o xornal Faro de Vigo, na súa edición de Pontevedra, o 18 de agosto de 2015, poucos meses despois do pasamento do presbítero ilustrado de Maceda con este titular: “Premio Galiza Mártir a título póstumo para Francisco Carballo”. Logo nunha entradiña, engadían: “Cidadáns, organizacións políticas, fundacións e asociacións pola recuperación da memoria histórica e a defensa dos dereitos humanos conmemoran o Día da Galiza Mártir”.

"Non é a tristura e as bágoas o que marca este acto, é o orgullo que nos enche". O presidente da Fundación Alexandre Bóveda, Uxío Breogán Diéguez, explicaba así o espírito do Día da Galiza Mártir 2015, unha celebración especial, a primeira despois de que o Ministerio de Xustiza recoñecese a inxusta morte do galeguista, e na que por primeira vez participou oficialmente a Diputación. Con ela, os concellos de Poio e Pontevedra, fundacións e asociacións que loitan pola memoria histórica e os dereitos humanos. O monumento na Caeira, o cemiterio de San Amaro e o casco vello de Pontevedra foron os escenarios dos actos. O historiador Francisco Carballo, que traballou arreo para difundir a historia de Galicia e que loitou pola transformación social do país, recibiu onte a título póstumo o décimo Premio Galiza Mártir. A entrega celebrouse no almorzo de confraternidade que deu paso ás homenaxes no cemiterio de San Amaro. Posteriormente celebrouse un acto político na praza de Curros Enríquez co que se despediron as celebracións, nas que o líder do BNG solicitou unha vez máis a institucionalización do Día da Galiza Mártir [17 de agosto] a xeito de "recoñecemento e reparación moral de todos os asasinados tanto na guerra como posteriormente". Lamentou que esta institucionalización que "levamos anos propoñendo no Parlamento por culpa do Partido Popular aínda non pudo levarse á efecto, é unha reparación necesaria dos que loitaron pola democracia e pagarono coa súa vida".

N.B.- A primeira imaxe tirámola de www.estacionatlantica.blogspot.es e a segunda de www.laopinioncoruna.es


X PREMIO GALIZA MÁRTIR (2015)

Escrito por Fcarballo 04-05-2017 en premios. Comentarios (0)

Na bitácora www.irimegos.wordpress.com [da Asociación Irimia á que pertenceu o presbítero ilustrado de Maceda], ollamos unha apaixoada achega de Engracia Vidal, co gallo da vindicación anual a Alexandre Bóveda no Día da Galiza Mártir (17 de agosto) en Poio e Pontevedra.  No tradicional xantar organizado pola Fundación Alexandre Bóveda, fíxose entrega do X Premio Galiza Mártir a título póstumo a Francisco Carballo (2015). Eis parte da intervención da historiadora e teóloga -amiga persoal del- que sempre loitou pola fe e a galeguidade dende a súa condición de muller comprometida: 

“Un ano máis, xuntámonos para celebrar a VIDA de Alexandre Bóveda (...). Hoxe traemos algo novo. Neste mesmo acto Pontevedra  quérelle render homenaxe tamén a Francisco Carballo. Seguramente que todos os presentes estivemos con el en Salamanca, Maceda, Vigo, Marín, Santiago, A Coruña, onde puidemos  lembrar e agradecer a súa vida, a súa fidelidade a Deus,  a Galiza e a todas as mulleres e homes cos que compartiu os seus 89 anos de vida. No Deus en quen Paco e Alexandre creron, cabemos todos nós, aínda que non teñamos a fe e as obras que eles tiveron.

Estou convencida da súa ledicia por se veren aquí, xuntos, recordados por nós e celebrando moito do que ambos os dous compartiron: a súa terra ourensá, que os recibiu e os ensinou a falar; Pontevedra, a onde chegaron da man do seu traballo; a súa paixón por Galiza, na que gastaron a vida; a súa fe, que os fortaleceu ata a morte, aceptando un a excesiva brevidade e a violencia, e outro, pola contra, unha longa etapa que incluíu tamén a dureza e limitación da enfermidade (...) E, aínda máis, Carballo foi estudoso de Bóveda.  Lendo os seus escritos percibimos a admiración que espertaba nel e a sintonía co seu pensamento. Bóveda nacera 22 anos antes. Pero compartiron en diferentes idades as dificultades da escaseza económica, a inestabilidade política e a persecución relixiosa. Todo acabou na inxustiza da súa morte.

Co tempo, Carballo viviu a “persecución” polos dous lados. Sufriu do réxime civil e tamén do eclesiástico porque non sempre foron comprendidas as súas opcións políticas e sociais. Pero non o derrubaron. E seguiu adiante coa súa fe comprometida na causa política en todo aquilo que a el lle parecía identificado coa causa evanxélica. Se hai que seguir a Xesús na loita pola liberación da pobreza, haberá que asumir as consecuencias… E se hai que “obedecer a Deus antes ca ós homes”, -principio evanxélico-, “os pobres” teñen que ser sempre os primeiros… tamén principio evanxélico… (...) Na vida de Carballo podemos ver a realización que moitos poetas soñaron e cantaron. Unha vida longa entregada a Deus, á xuventude, a toda persoa que se achegaba a el, ao pobo, anhelando aquilo que o puider facer máis libre, máis galego e de máis proveito para a HUMANIDADE”.

(Na primeira foto aparece a viúva de Alexandre Bóveda (Amalia Álvarez Gallego) e un familiar na anual ofrenda floral perante o monumento da Caeira. A segunda -de www.farodevigo.es-, amosa un primeiro plano de Engracia Vidal,  persoa comprometida coa inculturación da Igrexa galega, amiga persoal de F. Carballo e alma da publicación Encrucillada).

PREMIO BOS E XENEROS DA AELG, 2012

Escrito por Fcarballo 25-12-2016 en premios. Comentarios (0)

 

A Asociación de Escritores en Lingua Galega [AELG] concedeulle o Premio Bos e Xenerosos a Francisco Carballo. A solemne entrega fíxose o 3 de marzo de 2012, no salón de actos do Museo do Pobo Galego. Asistiu unha ampla representación do eido político e cultural de Galiza. Outrosí moitos amigos de Maceda, encabezados polo alcalde Xabier Oviedo. Cesáreo Sánchez Iglesias, presidente da AELG, dixo que Francisco Carballo tivo a “vontade de liberarse dunha historia imposta e iso foi o que vertebrou o seu traballo nun tempo no que a Universidade non cubría as necesidades da historiografía nacional”. Carballo entregouse de vez “á constitución dunha elaboración en clave nosa da historia galega e á vindicación do cristianismo como espazo de loitas contra as inxustizas, e mesmo de subversión e crítica ao poder”. (Na foto: Xabier Oviedo, Santiago Prol, Bieito Seara, Mercedes Queixas, Cesáreo Sánchez Iglesias, Francisco Carballo, Paco Nóvoa, Vitorino Pérez Prieto e a súa dona, Antón Gómez e a súa dona, Celso Sánchez, Mercedes de Manuel e Chus Teijeiro, na comida posterior coa que agasallamos os amigos ao presbítero ilustrado de Maceda no restaurante Porta Faxeira de Compostela).

A loa fíxoa Anselmo López Carreira, que o coñece dende 1978, cando estaban a elaborar o manual Historia de Galicia (ANPG, 1979). Lembrou a “súa honestidade persoal, a fidelidade aos proxectos que emprendeu e o seu compromiso social”. Á fronte dunha camada de historiadores novos, Francisco Carballo impulsou e mesmo asinou publicacións transcendentais para a historiografía de Galicia, a través da editora do semanario A Nosa Terra (ANT), da que foi presidente. Ao recoller o premio, o teólogo e historiador macedán  afirmou con contundencia que “Galiza é obxecto dun experimento para destruír a súa identidade”, ao que engadiu: “Somos un País ao que se lle quere impoñer unha cultura, destruíndo a que el xera e que mesmo arela continuar”. Tamén fixo unha reflexión sobre Igrexa: “A cúpula eclesiástica é máis un problema que unha solución, fronte ao cristianismo de base que é un elemento positivo, unha forza viva e rexeneradora”.