Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

homenaxes

AGRUPACIÓN CULTURAL OS CABACEIROS 45 ANOS DESPOIS (2)

Escrito por Fcarballo 18-12-2019 en homenaxes. Comentarios (0)


O sábado, día 28 deste mes de decembro de 2019, co gallo dos 45 anos da aparición da Agrupación Cultural Os Cabaceiros de Maceda, ademais da mesa redonda na que xa temos confirmados ao doutor José Manuel Lage, ao doutor Celso Sánchez e ao economista e docente Bieito Seara e na que fará de moderador o mantedor desta bitácora [Santiago Prol], proxectaremos no Salón de Plenos da Casa do Concello de Maceda un entrañábel audiovisual con música de fondo de Suso Vaamonde, que se inspirou nun fermoso poema de Bernardino Graña: "Volvín á terra, pro perdín o amor", e que mesmo ten un retrouso moi aqueloutrado para o que arelamos: "Como ei vivir mañá sen a luz túa". Proxectaremos 120 imaxes, documentos e demais vestixios d´Os Cabaceiros como xa avanzamos na achega anterior. Desta volta imos pendurar catro imaxes fundamentais das moitas que aparecerán no audiovisual....

Na primeira podemos ollar ao doutor José Manuel Lage, o ideólogo que tivo a idea matricial de artellar a asociación. Na foto aparece, moi xoven, a carón dun cabaceiro típico da nosa contorna (coa doble intencionalidade que pretendemos). Pegámoslle outra imaxe do doutor Celso Sánchez -tamén moi novo- nunha das incontábeis manifestacións ás que foi ao longo da súa vida. Os dous son persoeiros capitais no agromar da asociación (e o segundo como nexo das dúas etapas). 

Na seguinte imaxe aparecen dous protagonistas capitais na continuidade deste singular proxecto: Luís Aldemira e José Ángel González "Coqué". Os dous conformáronse como os verdadeiros motores de explosión do que foi logo a asociación até 1980. A carón deles había moita máis xente traballando cunha ilusión enorme. Mesmo nos teñen comentado que Os Cabaceiros sobordaron os 25O socios nos primeiros tempos (incluído o doutor Pascual que fora alcalde de Maceda anos antes).

Na terceira (collage con 4 imaxes) aparece outro tándem capital que tamén amosou grande capacidade de mobilización e de transformación do que parecía imposíbel. Estamos a falar do activista Bieito Seara (que logo sería moitas cousas máis: líder da comisión Pro-instituto, docente, xestor, alcalde de Maceda, alto cargo da Xunta de Galicia no goberno Bipartito, fundador desta Asociación Amigos de Francisco Carballo...). Outrosí o seu amigo Faustino Fontela Fernández que tamén tivo un papel salientábel na segunda etapa d´Os Cabaceiros (1981-1986), xunto co seu irmán Adelino, que nós coñecemos en Maceda afectuosamente co sobrenome de Pucholas.

Na cuarta imaxe aparecen persoas importantes vencelladas cun acto d´Os Cabaceiros a comezos dos anos 80 do século pasado. Aínda que non ten moi boa calidade, é un documento gráfico transcendental na historia dos doce anos deste fermoso proxecto cultural. Nela podemos ollar o Pucholas (que tamén foi moi activo nesta segunda xeira), o Nené, o Coqué, o Xabi e o Cali. Están na actual Praza do doutor Manuel Pascual Lage de Maceda.


N.B.- Queremos agradecer dende esta bitácora ao doutor José Manuel Lage, ao doutor Celso Sánchez e a Bieito Seara que nos pasasen estas e outras  importantes imaxes que inseriremos no audiovisual con esta fermosa música de fondo:

 https://www.youtube.com/watch?v=9nSTF_xtF44&list=RD9nSTF_xtF44&start_radio=1

COLOCACIÓN DA PLACA NA PRAZA FRANCISCO CARBALLO (e 8)

Escrito por Fcarballo 18-09-2019 en homenaxes. Comentarios (0)

Despois do breve relato do mantedor desta bitácora, o alcalde de Maceda invitou á sobriña de Francisco Carballo, Milagros Calvo, para que descubrise a placa. O texto consensuado foi: "PRAZA FRANCISCO CARBALLO, un referente na conformación dun proxecto histórico, social e cultural para Galiza", nun metacrilato azul como o da nosa bandeira. Logo o rexedor Rubén Quintas invocou a ese espíritu de concordia e colaboración que debemos ter entre todos para obter causas comúns, que mesmo redunden en beneficio da comunidade de Maceda. Que toda a corporación municipal actual estivese representada na súa integridade no acto, significa que se pode chegar a acordos e consensos máis alá das siglas de cada quen. Dende esta bitácora queremos agradecerlle ao alcalde, ao departamento de Cultura, aos representantes políticos presentes, á familia, amigos e veciños en xeral, que o nome de Francisco Carballo amose ese espíritu de concordia do que falabamos antes. Beizón!

N.B.- A primeira e segunda imaxes (e as dúas últimas) foron cedidas polo departamento de Cultura do Concello de Maceda ao que lle queremos agradecer a cesión. Nas primeiras aparece o alcalde, Rubén Quintas e a sobriña de Francisco Carballo. A terceira imaxe, xunto con outras anteriores, foron tiradas polo doutor Celso Sánchez. As dúas últimas amosan a parte do público presente no acto.

Eis algúns enlaces relacionados co evento:

https://axendacultural.aelg.gal/2019/09/13/maceda-colocacion-dunha-placa-de-homenaxe-a-francisco-carballo/

https://www.sermosgaliza.gal/articulo/cultura/maceda-manten-viva-memoria-francisco-carballo/20190911093902083920.html

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/ourense/maceda/2019/09/10/maceda-recuerda-placa-clerigo-francisco-carballo/0003_201909O10C7993.htm

https://www.farodevigo.es/portada-ourense/2019/09/10/maceda-coloca-placa-honor-francisco/2168020.html

https://es.makemefeed.com/2019/09/11/maceda-coloca-una-placa-en-honor-a-francisco-carballo-13036157.html


COLOCACIÓN DA PLACA NA PRAZA FRANCISCO CARBALLO (7)

Escrito por Fcarballo 18-09-2019 en homenaxes. Comentarios (0)

Lembrou logo o mantedor desta bitácora que no libro de Conversas (ANT, 2002) lle comentaran que había xente que o identificaba cos “Cristiáns polo socialismo” que se crearan en 1974 e que tiñan en Galiza ao crego Celso Montero como delegado principal. Francisco Carballo engadiu: “Naquel tempo eu vía con bos ollos unha recuperación do socialismo, pero nunca me metín nese movemento. Hoxe o socialismo histórico e o comunismo fracasaron, pero a inspiración non. Hai que crear unha alternativa a este capitalismo salvaxe e pódese chamar socialista. Non temos ningunha experiencia mundial, temos o fracaso histórico das formas que adoptou, tanto a comunista como a socialdemócrata, na que queda unha levísima esperanza. Pero non nas formas que adopta a terceira vía, a terceira esquerda, o liberalismo libertario... puro artificio lingüístico. Hai que crear unha alternativa seria de igualdade, de paz, que xa estaba nos pensamentos filosóficos con Marx e despois de Marx. Para min a mellor formulación de todo isto é a da escola de Frankfurt, de Adorno, de Marcuse, como pensamento filosófico-político co que debe dialogar o cristianismo. E, ao lado de todo isto, a fórmula da Teoloxía da Liberación en Latinoamérica. Son as máis avanzadas. Como vedes estou nunha postura, politicamente falando, de búsqueda. Ás veces escribo que o nacionalismo galego debe reelaborar estas cuestións, porque a socialdemocracia non é satisfactoria”. ¡Carballo en estado puro!

N.B.- Na primeira imaxe podemos ollar parte da banda de gaitas de Maceda interpretando -ao comezo do acto- a marcha procesional do Antigo Reino de Galiza. Tamén aparecen o alcalde Maceda, Rubén Quintas e Santiago Prol representando á Asociación Amigos de Francisco Carballo. Na segunda imaxe, coa sobriña Milagros Calvo Carballo en primeiro plano, podemos ollar parte do público presente, entre o que se atopaba xente dos cinco partidos políticos con representación institucional no Concello de Maceda. Beizón a todos el@s pola súa presenza no acto, á familia e ao público en xeral.

COLOCACIÓN DA PLACA NA PRAZA FRANCISCO CARBALLO (6)

Escrito por Fcarballo 17-09-2019 en homenaxes. Comentarios (0)

Sinalou despois o mantedor desta bitácora que Francisco Carballo foi un adiantado en moitas frontes: primeiro paúl licenciado en Historia no Estado español, director do colexio dos paúis en Marín moi novo (tiña 29 anos), director en Barakaldo -colexio dos paúis no barrio de Beurko-  con 33 anos (1958-65) -o seu mellor feito histórico baixo os parámetros daquel nacional catolicismo coas misións populares no día a día da xente-, reitor do teologado de Salamanca  con 40 anos (1965-73) e coa renovación teolóxica ao ar do Vaticano II, que lle axudou a mudar a mentalidade. No verán de 1973, con 48 anos de idade, decidiu dar un xiro copernicano á súa vida e regresou ao Noso País, a Vigo pra vivir nun piso de curas obreiros (el que puido ser bispo e chegar onde chegou outro egrexio relixioso macedán, o cardeal Quiroga Palacios). Alí, na fronteira do eclesial e no corazón do debate social, procurou unha inmersión global na sociedade: política, docencia, investigación histórica, cultura, xornalismo, mundo editorial, inculturación da Igrexa galega arredor de Irimia... 

N.B.- Na primeira imaxe aparece o alcalde de Maceda, Rubén Quintas -coa sobriña do homenaxeado, Milagros Calvo Carballo- e, ao fondo, parte da xente de ben presente no acto: familiares, veciños, amigos e representantes políticos de Maceda. Na segunda imaxe podemos ollar á sobriña de Carballo descubrindo a placa.

COLOCACIÓN DA PLACA NA PRAZA FRANCISCO CARBALLO (5)

Escrito por Fcarballo 16-09-2019 en homenaxes. Comentarios (0)

Despois de escoitar o solemne Himno do Antigo Reino de Galiza que tanto lle gorentaba a Carballo -nunha loábel interpretación da banda de gaitas de Maceda- e de ler a sentida mensaxe do presidente da AELG, repartiuse o díptico entre os presentes. Escollemos unha das fotos iconográficas que lle tirara Xan Carballa na rúa Príncipe de Vigo a mediados dos anos 80, cun Carballo pletórico e transgresor para os parámetros convencionais daquela época. Santiago Prol leu só o primeiro parágrafo da autobiografía (reproducida no díptico e que el publicara na súa entrada en www.aelg.gal). Francisco Carballo falaba da súa infancia no lugar de Celeirón (niño de reiseñores), da parroquia de Asadur, da familia, das feiras de Maceda, dos xogos, da escola republicana e de que montou a cabalo dende sempre, pois sabía montar dende os tres anos. No libro de Conversas (ANT, 2002)  díxonos que o que más botaba en falta no Morrazo naquela altura –tiña 76 anos- era non ter un cabalo: “Os meus curmáns dedicábanse a vender e a mercar gando, como todos os Solveiras. Nós tiñamos cabalo na casa. Os nosos parentes viñan na primavera coas greas de gando, maiormente poldros e cabalos, para que engordasen e se vigorizasen e logo vendíanos na feira de Maceda. Eramos bos xinetes e a miña ilusión, aínda hoxe, sería ter un cabalo. Nós nacemos nos cabalos, era algo consubstancial ao noso tempo”.

N.B.- Inserimos nesta achega dúas fotos tiradas no acto. Na primeira aparece a banda de gaitas de Maceda e na segunda a placa -co fondo azul da nosa bandeira- xa pendurada na praza que leva o nome do presbítero ilustrado de Maceda.