Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

conversas

O COLEXIO DOS MILAGRES (e 3)

Escrito por Fcarballo 21-05-2017 en conversas. Comentarios (0)

 

“¿Na práctica, cal era o proxecto que se propuña nos Milagres? Galeguización do ensino; fomento da lectura cunha das bibliotecas en galego mellor dotadas do País; clases de Lingua, Historia, Xeografía e Literatura galegas que estaban prohibidas no horario oficial; recuperación e aprendizaxe de instrumentos musicais galegos; comunicación e apoio ás reivindicacións da contorna; apertura... Estaban ao día (escoitábase o vinilo aquel de Luís Emilio Batallán -Aí ven o Maio- nos recreos pola megafonía; subscribíranse ás revistas que comezaban a saír en galego, pululaban os voceiros clandestinos do nacionalismo polas aulas...). 

En Ourense e en Galiza, en xeral, este programa do Vaticano II chocaba coa maioría. Alí nos Milagres houbo o intento de artellar as Primeiras Xornadas do Ensino (aínda que abortadas pola garda civil e a policía ao  comezar por orde gubernamental). O movemento de inculturación, de defensa do galego, de apertura, de democracia, estaba ligado a este fenómeno relixioso. Alí había profesores que logo foron e son cadros moi relevantes do nacionalismo e un bo feixe de alumnos que hogano teñen proxección social no Noso País”. 

 


(Na primeira foto do xornal La Región, aparecen Francisco Carballo e Emilio Graña, o 17 de maio de 2001, nunha charla impartida polo primeiro en Ourense sobre a vida, obra e personalidade do cardeal Quiroga Palacios que tamén era orixinario de Maceda. Na segunda de www.todocoleccion.net, ollamos unha panorámica do colexio dos Milagres do Monte Medo). Para fechar este subcapítulo, achegamos o enlace do LP de Luís Emilio Batallán, que se escoitaba -dende que saíra en 1975- nos recreos pola megafonía exterior e interior (por iniciativa do padre Peleteiro, un dos grandes impulsores da galeguización do ensino nos Milagres). Este disco foi un dos máis vendidos da discografía en galego en toda a súa historia:

Escoita o disco - Enlace LP completo

O COLEXIO DOS MILAGRES (2)

Escrito por Fcarballo 20-05-2017 en conversas. Comentarios (0)

¿Existían daquela moitos conflictos dese estilo? Existían. si. Nese intervín eu porque se acudiu ao Superior Xeral dos Paúles. Eu persoalmente escribinlle unha carta, desprazouse dende Roma e veu falar comigo a Vigo. Estaba moi nervioso. Díxome: non podo tomar outra decisión porque a comunidade está en contra e o Provincial tamén. Eu ao Graña doulle todo o que queira; que pida as casas que queira, pero ten que saír dos Milagres. Enfocaba o problema xuridicamente. Non era ese o camiño; había que optar por liñas pastorais.

¿A orde foi expulsión de Graña e dos outros catro? Os outros votaron en contra daquela alternativa do colexio. Baixo o seu criterio non podían seguir por aquel camiño. Como eles se negaron, o Provincial púxolle o que se chama tecnicamente monitum (acatar obediencia). O Superior Xeral pediulle a Graña por favor que obedecese, que saíse de alí. E foise. Os outros, Peleteiro, Fierro, Nieto e Odilo, solidariamente tamén. Noutras comunidades pasou algo parecido sen chegar a ese extremo. Normalmente os avanzados, os aperturistas, marchan (...)"

(As fotos de www.vozdegalicia.es -a primeira- e de www.farodevigo.es -a segunda-, son da homenaxe que ex alumnos lle tributaron no mesmo colexio dos Milagres o 1 de agosto de 2015, ao Graña e aos que se foran con el. Participou A Quenlla, houbo outras actuacións musicais, poéticas e teatrais e un xantar de confraternidade).

O COLEXIO DOS MILAGRES (1)

Escrito por Fcarballo 18-05-2017 en conversas. Comentarios (0)

No libro de Conversas (ANT, 2002) preguntámoslle se seguira de cerca o fenómeno que xermolara nos anos 70, no Colexio dos Milagres (Monte Medo), como intento de transformación do ensino, que tivera relevancia e que transcendera do ámbito da contorna de Maceda. Francisco Carballo contestounos:

“Empezou coa década e desembocou en 1978. Eu fun para Vigo no 1973 e desde ese ano seguín o proceso. Estaba no equipo de goberno dos PP Paúles, no que era conselleiro primeiro. Nos Paúles existe unha persoa que chamamos Visitador Provincial e un consello. Eu estaba completamente no allo de todo. Ese conflicto é fundamental na Igrexa hoxe. É unha anécdota histórica de algo que se repetiu en moitos sitios con máis ou menos dureza. Nos Milagres queríase un centro de ensino na órbita do Vaticano II, na órbita dunha Igrexa inculturadora, comprometida co social e co cultural do Noso País, de defensa dos máis débiles, de loita contra a pobreza. Nesa liña ía o colexio. O combate foi triple. Primeiro, por parte do bispo; segundo, por parte das autoridades internas (os Provinciais) e terceiro, por parte da propia comunidade. O bispo ameazou, pediu que eliminasen de alí ao líder daquel movemento que era o crego Emilio Graña. Como dentro da congregación non estaban dispostos a aceptar que o bispo se inmiscuíse, entón o Provincial tomou as rédeas para eliminar a Graña. Como a comunidade ten o dereito e a obriga de defender os seus membros, apelouse á comunidade. Na votación pronunciáronse seis en contra e catro a favor. Entón dende o poder díxose que, como a maioría o demandaba, había que destinalo fóra. Marcharon con el os que o apoiaban (...)”. 

(A primeira foto de www.laregion.es, corresponde á homenaxe que ex alumnos tiveron a ben facerlle o 1 de agosto de 2015-,aos que se foran co Graña. A segunda é da autoría do laureado reporteiro gráfico de Maceda, Xoel Gómez). Recentemente (13 de maio de 2017) o Concello de Parada do Sil fíxolle unha homenaxe a Emilio Graña, na que proxectaron un moi logrado vídeo de Luís Baños.

Ver vídeo