Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

Bo e Xeneroso

O LIBRO DE CONVERSAS PENEIRADO NA REVISTA "YUCA" (8)

Escrito por Fcarballo 02-08-2019 en libros. Comentarios (0)

No número de maio/xuño (2004) da revista "Yuca", Abel Yebra segue peneirando o libro de "Conversas con Francisco Carballo" (Prol / Carballa, 2002). No apartado Relixión e Ciencia, imprenta verbas, que o presbítero ilustrado de Maceda avanzaba sobre un tema abondo salientábel, que nós lle tiñamos formulado: "A Ciencia non me di que existe Deus, nin que non exista. A única instancia miña da miña aceptación de Deus é Xesús, e non teño outra, nin filosófica, nin científica". Históricamente a Igrexa tívolle medo á Ciencia. Hoxe, dende Pío XII ("Divino Affante Spiritu") e Xoán XXIII "Pacem in Terris") xa non. É algo superado. A teoría do "Big-Bang" non contradí as teorías bíblicas dunha Creación. Si dicimos que todo o Universo procede dun primeiro punto que se desprega, estamos admitindo que hai algo que se nos escapa á análise e que dicimos que é Deus".

N.B.- Na imaxe podemos ollar parte do edificio dos PP Paúles de Salamanca, cuxo reitorado estivo abandeirado por Francisco Carballo dende mediados da década dos 60 até o seu regreso a Galiza en 1973.

AGRUPACIÓN CULTURAL OS CABACEIROS NO MONOGRÁFICO DE "TERRA E TEMPO" (2019)

Escrito por Fcarballo 23-07-2019 en Novas. Comentarios (0)

Recollemos do xornal SERMOS GALIZA: "O vindeiro 25 de xullo (de 2019), ás 18.30 horas, o Festigal (Compostela) acollerá a presentación dun novo número da publicación Terra e Tempo titulada Resistencia e expansión cultural. Crónica do movemento cultural galego na ditadura (1961-1976). O volume recolle artigos de trinta e dúas autoras e autores sobre vinte e cinco asociacións culturais e será presentado por María Pilar García Negro, Nemesio Barxa e Pilar Allegue. Nesta ocasión representa a radiografía máis completa do movemento cultural galego na ditadura. Trátase dunha aproximación a un sector daquela mocidade con ganas de rachar cunha dinámica cultural paternalista e desgaleguizadora".

Tocounos a nós facer o traballo sobre a Agrupación Cultural Os Cabaceiros de Maceda que, no introito do "Terra e Tempo" definen como "galegos de lei en Maceda". En 14 páxinas de texto e documentos gráficos fixemos unha radiografía da nosa histórica asociación cultural, que subtitulamos "Doce anos de concienciación e de identidade (1974-86)". Imos restacar prá bitácora só o que lle dedicamos a Francisco Carballo. Pró resto do noso traballo, invitamos a quen nos sigue, teña a ben adquirir o monográfico completo e asistir no Festigal á presentación: 

"(...) Outrosí o historiador Francisco Carballo, orixinario de Celeirón de Asadur [Maceda] que xa estaba operando ao máximo nivel na  Asociación Cultural de Vigo, “unha das máis politizadas e vixiadas pola policía. Naquela época utilizouse como plataforma política. Primeiramente todo o galeguismo e o antifranquismo. Logo foi indo na liña da UPG” comentounos no libro de Conversas [Prol / Carballa: 2002]. Logo engadía: “Estiven de presidente da Cultural até o 85. Faciamos cursos de galego, clases e montaxes audiovisuais sobre Historia de Galiza e sobre Rosalía. Organizamos excursións co lema Coñecer Galiza. Conferencias no Centro Cultural da Caixa de Aforros de Vigo. Trouxemos a Benedetti, a Barxa de Quiroga, a Costa Gomes, a Miguel Anxo Araúxo, a Ruiz Giménez... Outrosí a Theodorakis co seu xeito coral de ollar o Canto General de Neruda”. Dese referente bebeu en parte a nosa asociación cos poucos medios que tiña.

 

Cóntanos o doutor Sánchez que no outono de 1974 el e o doutor Lage [daquela aínda estudantes de Medicina] se desprazaran até a Escola Normal de Maxisterio de Vigo -dende Compostela- para contactar co presbítero ilustrado de Maceda para que lles axudase naquel proxecto. Xusto o día que foran [un venres], era o que libraba Carballo das súas obrigas docentes. Faríano ao ano seguinte para que impartise unha charla sobre a Nosa Historia. Francisco Carballo -xa comprometido co nacionalismo e co proxecto d´ANT-  fixera, no pioneiro libro Historia de Galicia promovido pola Fronte Cultural da ANPG [1979], a parte correspondente á Idade Moderna e o Apéndice [Idade Contemporánea dende 1939 até 1979], no que imprentara: “No mes de agosto de 1975 Galicia viviu unha onda de terror. Detencións e rexistros domésticos culminaron o día 12, no que a policía española asasinou a Xosé Ramón Reboiras Noia, un dos dirixentes da UPG”. Pola verba “asasinou” puxéronlle unha denuncia, retiraron o libro do mercado, fixéronlle un xuízo e logo foi condenado a seis meses de cárcere. Unha denuncia que apareceu pouco despois do 23-F, onde Carballo tamén aparecía nas “listas negras”. Na páx. 217 dese volume escribiu: “Tanto prá contracultura como prá cultura popular, un dos vehículos foron as asociacións culturais de cidades e vilas. Loitaron pola galeguización e serviron de oportuna cobertura de organizacións sindicais e políticas clandestinas. En Ribadavia montaron unha mostra anual de teatro que ten alentado esta arte. A lingua galega, tan atacada polo franquismo, foi o santo e seña da oposición. Os nacionalistas reivindicaron a normalización do galego, da súa oficialidade exclusiva pra liberar esta comunidade colonizada” (...).

N.B.- A primeira imaxe amosa a portada do "Terra e Tempo" deste 2019. A segunda é o cabaceiro deseñado polo alfareiro Benito Gándara de Maceda, que empregaban como agasallo. A terceira é o póster do Castelo de Maceda que se puxo á venda pra recaudar fondos prá agrupación. A última é un recorte parcial do traballo que nós tiñamos feito sobre as primeiras -e xa históricas- xornadas culturais artelladas polos Cabaceiros en Nadal do 74 e que imprentamos no xornal La Región de Ourense (Prol, 1986). Beizón!

Eis o enlace á nova en SERMOS GALIZA: https://www.sermosgaliza.gal/articulo/cultura/mais-completa-radiografia-das-asociacions-culturais-franquismo-festigal/20190721124551082132.html

O LIBRO DE CONVERSAS PENEIRADO NA REVISTA "YUCA" (7)

Escrito por Fcarballo 11-07-2019 en libros. Comentarios (0)

No apartado Relixión e Poder, Abel Yebra escolma verbas de Carballo moi contundentes: “A relixión, como impulsora do medo, pode ser un freo ou unha xustificación do poder. Foi a relixión que Cristo combateu. Era un xeito de lexitimar o poder e de someter a conciencia dos cidadáns ao poder. O relixión cumpriu ese papel durante moitos períodos da historia. Nalgúns ámbitos, ese concepto segue aínda vixente... Porén, Paulo VI deu un golpe de temón impresionante, porque denantes non había unha fórmula de separación entre a Igrexa e o poder. Creou a convicción, moi discutíbel, de que a Igrexa podía exercer a prol da humanidade, unha diplomacia de contención do poder nefasto do capitalismo universal... Se o poder organizado está na sociedade e ten o seu rol, nas igrexas sobra. Hai que subliñar dúas dimensións clarísimas en Cristo: A defensa do débil e a crítica, sen componendas, do poder... En consecuencia, a función da misión cristiá, se quere ter sentido, ten que ser crítica co poder. Se o poder é opresor, ten que ser unha crítica despiadada; se o poder se modera, poderá dialogar con el”.

N.B.- Na imaxe, que aparece na páxina 127 do libro de "Conversas" (Prol / Carballa, ANT, 2002), podemos ollar a Francisco Carballo (2º arriba pola dereita) con alumnos seus de teoloxía de Salamanca (entre eles Manuel Peleteiro (1º arriba pola esquerda) e co superior dos Paúles, William Slattery (no centro, arriba), en Roma no ano 1967.

O LIBRO DE CONVERSAS PENEIRADO NA REVISTA "YUCA" (6)

Escrito por Fcarballo 10-07-2019 en libros. Comentarios (0)

No punto 3.2 O seu pensamento relixioso insire: “O feito relixioso é universal e non debe ser excluínte. Non ten toda a verdade. Esquezamos a afirmación prevaticana que dicía: a única igrexa verdadeira é a católica. Sabemos que nesta Igrexa Católica temos tanta verdade que nos anima; pero toda a igrexa que busca ao Deus que Xesús proclamou tamén participa dese espírito. Socioloxicamente falando, para moitos crentes a relixión actúa como “opio do pobo”, consolándoos e ocultándolles a realidade. Hai maxia e fetichismo en numerosos actos de culto nas igrexas... Con outras igrexas hai pouco diálogo... Imaxinade que diálogo podo ter eu cun católico fetichista ou cun islámico fetichista e fundamentalista, cos que non coincido en nada. Tiven amizade con xudeus. Dialoguei moito con xente pagán, que non encaixan en ningunha relixión histórica, que non negan ningunha relixión... Cando o ateo o é de verdade, non é sectario; a xente é máis ben agnóstica que atea. Eses ateos que se debaten todo o tempo en atacar as contradicións eclesiásticas... que se obstinan en atacar ao Vaticano..., iso tamén o fago eu, porque o Vaticano é unha excrecencia. Á institución eclesiástica tamén a critico eu: hai comunidades relixiosas que son unha cova de víboras; igrexas que son unha fábrica de torturas... Eu non me paso por iso ao budismo ou ao ateísmo. Permanezo eiquí porque atopo uns valores respectábeis. Eu critico os seus feitos deteriorados. O ensino da relixión nas escolas de primaria e secundaria a cargo de profesores pagados polo Estado e, cando menos, discutíbel. A relixión é o cultivo da fe, non unha asignatura. Poden selo as mediacións relixiosas históricas”. 

N.B.- Os documentos gráficos de Francisco Carballo aparecen nas páxinas 130 e 131 do libro de "Conversas" (Prol / Carballa, ANT, 2002). A primera é un retrato da súa estadía en Barakaldo a comezos dos anos 60. Abaixo -no centro- cos profesores e alumnos vascos no novo colexio dos Paúles -no barrio de Beurko- do que el foi o primeiro director. A outra é un retrato de 1965. Abaixo (como reitor) cos alumnos de teoloxía no reitorado dos Paúles en Salamanca (4º sentado pola esquerda na segunda liña).

O LIBRO DE CONVERSAS PENEIRADO NA REVISTA "YUCA" (5)

Escrito por Fcarballo 07-07-2019 en libros. Comentarios (0)

Titula Abel Yebra o apartado 3 “O seu pensamento”. Comeza co 3.1 “A transformación de Francisco Carballo”. Logo aporta: “Cando Carballo era reitor do Teologado de Salamanca, tivo a oportunidade de formar parte do “Grupo dos Sete”. "Os Sete" eran paúles que se xuntaban todos os anos en Roma pra analizar as inquedanzas, tendencias e aspiracións dos membros da Congregación nos distintos países nos que operaban. Todo isto, di, “serviume pra modificar a estrutura mental na que fora educado e evolucionar cara outra, bíblica e moderna. Cando vexo a outros clérigos e laicos que nin len os documentos do Vaticano II, nin se atreven a saír da escolástica, doume conta da dificultade e da facilidade que proporciona a saída de tal reduto ahistórico e a posesión dunha hermenéutica histórica de liberación. Axudoume nesta transformación o feito de poder sumar as sinerxias de todos os saberes que tes, científicos, filosóficos e, sobre todo, históricos”.  

N.B.- As imaxes de Roma tirámolas de www.101viajes.com. E o mapa do Trastévere romano, polo que paseaba Carballo cada vez que ía a Roma e que tanto lle gorentaba de: www.blog-italia.com