Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

14 COLUMNAS EN SERMOS GALIZA (14)

O 3 de decembro de 2012 inseriu a columna “Ao socairo do 25N”. Coas anticipadas eleccións catalanas [25 de novembro] como pano de fondo, fai outra lúcida análise xeral. Aínda que se publicou nesa data, asinouna o 28 de novembro dende o seu  penúltimo “exilio” en Auria. Nela incide na desestruturación da Transición, do declive do Réxime do 78 que “non respondeu ás realidades das nacións periféricas” e do “café para todos” con 17 autonomías. Mesmo do capital financeiro, da desestruturación social, do neoliberalismo, da submisión, do desprezo aos pobos, o asoballamento aos traballadores...: “Foi sorprendente a atención dos mass media -en concreto da TVE- ás eleccións autonómicas de Catalunya, 25N. As estatais non tiveran tanta mobilidade. Mais a atención social non coincide coa dos mass media. Os medios de información mostran así a súa dependencia dos poderes públicos e empresariais. ¿É tan significativa esta convocatoria anticipada? ¿Son tan significativos os resultados que “conmoveron” aos mass media? É real a desestruturación da Transición política. É crecente a desestruturación social. A primeira era de prever. A Constitución de 1978 non respondeu as realidades culturais das nacións periféricas. O art. 2º é un modelo de contradicións: dun lado recoñece as nacionalidades, doutro afirma a nación única e indivisíbel. Todo un xogo perigoso que se aumentou co “café para todos” das autonomías. A opción nacional dos cataláns ten valor duplo: é da dereita e da esquerda; de CIU e da ERC, da EC e do CUP. Só a cegueira pode desoír esta tan gran maioría dun pobo-nación. Outras nacións, dentro do Estado, teñen a mesma agonía e marcarán os seus itinerarios. Emerxe, igualmente, a desestruturación social. O Pacto da Moncloa fora aceptado polos sindicatos estatais e dera certas garantías ás clases subalternas. Mais a medra constante do neoliberalismo descobre a falsidade de pactos sofisticados. A magna xogada do capital finacieiro que agochou a débeda das grandes empresas e da banca, que utiliza o poder público para recibir sumas inxentes á costa de axustes da clase subalterna, os continuos recortes de salarios e das necesidades sanitarias e educativas, descobre o incumprimento por decenios e decenios dos dereitos humanos e dos dereitos ao benestar social de todos os cidadáns. O instante electoral do 25N está solapado por acontecementos anecdóticos de defensa da identidade do país catalán. Puxan por rebentar as reivindicacións de clase. En Catalunya é visíbel a pobreza emerxente, o desemprego, as chagas dos axustes e recortes salariais. É homoxéneo o malestar social de todo o Estado español: é unha vaga que recorre cidades e aldeas. Pódelle rebentar na man ao PP a desesperación de parte dos seus votantes ate agora crédulos das vantaxes da submisión. Este goberno central neoliberal non se detén ante as privacións económicas nin ante o desprezo con que trata ás clases subalternas. Na Galiza ten un fiel imitador no Sr. Núñez Feixoo. Mais un goberno que minte día a día, que asoballa aos necesitados de traballo e maltrata aos traballadores, está a provocar desestruturación social inevitabelmente. O resultado a vir pode ser tráxico”.

N.B.- A dobre ilustración sobre o mapa electoral do 25 de Novembro de 2012 en Catalunya tirámola de www.wikipedia.org

Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: