Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

APÉNDICE. A IDADE CONTEMPORÁNEA DENDE 1939 ATÉ 1979 (4)

“A importante actividade pesqueira de Galicia exprésase en tres direccións: marisqueo, pesca de baixura e pesca industrial. A política centralista privou ao marisqueo de praias comunais, privilexiou a concesión de bateas para o mexillón a persoal alleo (...). Esta fonte primordial da riqueza galega ten sido estragada ou utilizada a prol dos centros do poder. A industrialización como contrapartida foi insuficiente. A crise dos estaleiros, como as das empresas privadas, é consecuencia dunha industrialización desintegrada e especulativa. Acusa unha dependencia e un raquitismo que incapacita a Galicia para todo desenvolvemento de fondo. Redúcese a Galicia á triste situación de colonia provedora de man de obra barata e de materias primas. Nesa mesma perspectiva foi tratado o sistema de comunicacións (...). A autoestrada do Atlántico, obra de peaxe, reforzará o entreguismo aos monopolios de escura utilidade. O sistema de comunicacións é unha proba máis do sometemento do Noso País ás multinacionais e unha barreira para a integración comercial e industrial galega.

As modificacións laborais do período que estamos historiando fundamentaron as novas relacións de clase. Dentro dun forte clasismo, a sociedade galega viviu agudos conflitos nunha tendencia á aglutinación das clases populares en antagonismo coa oligarquía monopolista (...). Consignamos os fitos da conflitividade. En 1968, en Santiago de Compostela, a folga estudantil revelouse crisol da politización dos estudantes. En 1972, as grandes folgas obreiras do Ferrol e de Vigo; no Ferrol, as mortes de Amador Rei e Daniel Niebla, a intervención solidaria dalgúns cregos e a forte represión da patronal e da policía, rubricaron infaustamente os derradeiros anos franquistas. En 1977 creouse a ING. En Compostela no 72 naceu ERGA. O ano 1973 é o da aparición de Comisións Labregas, sindicato nacionalista que probou a súa forza nas Encrobas no 76, ante unha agresión de monopolio (...). Galicia converteuse en zona conflitiva pola toma de conciencia que os traballadores fixeron, tanto da súa explotación persoal, como da da colectividade. No conxunto, o máis notorio nesta etapa foi a corrupción desatada dende o poder a través das institucións públicas: estraperlo, contrabando na raia de Portugal [tanto de mercadorías como de persoas en tránsito clandestino a Europa], as extorsións das axencias de emigrantes galegos, a falsificación de produtos, a malversación de fondos públicos e colectivos (...)”. 


Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: