Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

ENTREVISTA NO XORNAL EL PAÍS (1)

Comezamos unha nova sección. Iremos pendurando un bo feixe de entrevistas que lle fixeron ao presbítero ilustrado de Maceda ao longo da súa vida. Decantámonos inicialmente por unha das que lle fixo Xan Carballa para o suplemento LUCES do xornal EL PAÍS (venres, 29/VI/2007), que diseccionaremos en varias achegas: 

"Cunha traxectoria biográfica moi diversa, Francisco Carballo (Celeirón de Asadur, Maceda, 1925) ven destacando desde hai anos no seu papel de historiador que reivindica unha visión centrada en Galicia, multidisciplinar e crítica dos dogmas do poder. A súa heterodoxia na defensa do cristianismo de base, permite entroncalo tamén na estadea de cregos progresistas que sen renunciar ás súas conviccións, permítense defender con liberdade unha educación pública e laica.

Pregunta. Cal é o papel do relato histórico na sociedade contemporánea?

Resposta. Considerouse durante séculos como unha narración. Partiu desa comprensión cara a un método máis científico, sobre todo desde a escola dos Annales (Francia, 1925) e a historia marxista. Despois dese atasco de economía e estatística que se produciu está voltando unha maneira de presentar a historia con máis atracción, mesmo literaria, e comezou a situarse mellor a escola narrativa. Pero todos os métodos que acompañan a historia son complementarios e non se poden absolutizar. Que trunfe a narración non lle pode tirar cientificidade, dentro do carácter desta ciencia que non é o mesmo que a bioloxía ou as matemáticas.

P. A necesidade dun relato coherente foi precisa cando se fundan os estados-nación. A persistencia de historias contrapostas poden chegar a formar parte da controversia política?

R. Nesa materia nacional é onde máis se observan as disparidades. É un debate parecido ao do mito na creación da conciencia histórica e os propios datos reais. O mito é un símbolo capaz de suxestionar e chegar á afectividade pero non se sustenta por si só na realidade actual do ser humano que precisa probas firmes.

P. Mitos sometidos a unha forte de deconstrución.

R. Datos e probas son esenciais para soster unha afirmación, pero o mito é unha simbolización, un xeito de comprimir nunha imaxe unha serie de elementos que non é capaz de evocar a estatística. O mito, en tanto que se interprete como historia, supón negar a autenticidade do que queremos probar. Se permanece no seu lugar simbólico de atracción e de atención, serve como revulsivo e nese sentido é imprescindíbel; o historiador pode invocalo como tal pero non como substituto da fonte. O mito sempre está provocando máis investigación (...)".

N.B.- Entrevista completa en:

http://www.xancarballa.eu/Xan_Carballa/Entrevistas/Entradas/2012/1/20_Francisco_Carballo__%22A_nosa_obriga_e_destapar_os_relatos_falsos_do_poder%22.html

https://elpais.com/autor/xan_carballa/a

A foto inserida nesta entrevista do xornal El País é do reporteiro gráfico Lalo R. Villar.

Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: