Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

XX CONGRESO DE TEOLOXÍA (e 6)

O último apartado “O nacionalismo actual”, fora redactado na altura do ano 2000, cando o nacionalismo de esquerdas estaba “case” unificado na casa común do BNG: “Disolto o PG en 1949, foi en Uruguai, México e Arxentina onde se mantiveron as organizacións e colectivos galeguistas do nacionalismo. En Galicia mergulláronse baixo formas culturalistas como a Editorial Galaxia, 1950. En 1963 aparece en Santiago a Mocedade Nacionalista, de vida breve. Nela reaparecen as fortes tensións entre nacionalistas católicos e nacionalistas marxistas, entre culturalistas e políticos. En 1963 fúndase o PSG, que evoluciona da socialdemocracia a un socialismo máis radical. En 1964 nace a UPG cun decálogo de fronte de liberación nacional, autonomista e autodet6erminista. Só moi serodiamente se forman partidos de centro e de dereitas. CG tivo éxitos parlamentarios en 1984. Despois de concorrer varios anos ás eleccións cada partido nacionalista de esquerdas polo seu lado, en 1982 artéllase o BNG como converxencia de esquerdas. Á súa esquerda quedan grupos independentistas, á súa dereita, restos de CG e afíns, moi dispersos e febles.

O BNG recolle o testemuño de Castelao; define a Galicia como nación dende un nacionalismo cívico que retén do étnico os valores culturais. Un nacionalismo laico, pluralista, pacifista, confederal. Avoga por un Estado laico, aconfesional, respectuoso con todas as crenzas. Amosa boa relación con movementos e organizacións cristiáns de base. É crítico coa falla de compromiso da Igrexa con Galicia, co aliñamento da xerarquía eclesiástica cos poderosos e coa súa non asunción da nosa cultura e idioma nacional (...). Fronte a esta posición do BNG no relixioso, precedeulle unha vidrosa relación da UPG co clero, ao que se dirixiu publicamente en 1964 e en 1974 urxíndolle a sumarse á loita de liberación de Galicia. Aqueles comunicados, literariamente moi ao E. Zola, pode que crearan en certos clérigos unha imaxe de radicalismo marxista. É auga pasada. En Galicia os nacionalistas ofrecen unha imaxe de colectivo laico, cunha proporción de practicantes cristiáns inferior á media do país, moi plural ideoloxicamente. Abundan os agnósticos; hai marxistas; outrosí numerosos cristiáns moi comprometidos. Os bispos desconfían dos nacionalistas, uns porque son moi centralistas ou integristas; outros porque os ven con pouca presenza nos cultos. O clero segue aos bispos, pero hai un sector católico minoritario que observa neste nacionalismo a oportunidade para un cristianismo consecuente co Vaticano II, atento á modernidade e fiel ao proceso histórico dun país que quere facer por si mesmo a súa propia historia”.  

N.B.-  A primeira imaxe -o cartaz de deseñou o BNG co gallo do seu pasamento- tirámola de www.carloscallon.com. A segunda -co teólogo Xosé Chao Rego falando na homenaxe en Marín a F. Carballo- publicouse en www.sermosgaliza.gal. A terceira corresponde á póstuma Homenaxe de Galiza a Francisco Carballo celebrada en Maceda en Nadal de 2014. Intervén nese intre o alcalde de Maceda, Xabier Oviedo Rodríguez, que sempre procurou dignificar ao noso fillo sobranceiro, orixinario de Celeirón de Asadur (www.laregión.es).

Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: