Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

QUIROGA PALACIOS, CARDEAL E TRIBUNO DE GALIZA (5)

Fixémoslle a Francisco Carballo un par de preguntas máis nas Conversas (2002) sobre o Cardeal de Galiza, aínda que o seu nome saíu máis veces noutros capítulos do libro. ¿Morreu entón Quiroga Palacios incomprendido? Moi reflexivo contestou: “A dereita non daba ningunha chance ao cambio do Vaticano II. Como Fernando Quiroga o acepta, fanlle xogadas fortísimas. Cando a folga dos seminaristas no 1971 en Santiago, os que estaban á fronte, que eran de dereitas, decidiran expulsar aos líderes. Quiroga quería mandalos estudar a Comillas [Cantabria] e a dereita negáballe os certificados. O Cardeal tivo que chamar a Miguel Anxo Araúxo para que os admitise no seu seminario [Mondoñedo]. Estábano acoitelando; non o deixaban mover. E a esquerda   presionaba para que se puxese en práctica o decidido na Asamblea Conxunta do 71, que introducise o galego, que cambiase de raíz o seminario... Desde o 1965 tivo un acoso constante. Mesmo desde algúns centros galegos de Latinoamérica. Como querían executar xa todo iso, acusaron a Quiroga de franquista. Algúns curas foron castigados con multas, un entrara no cárcere e todo aquilo rematou por levalo á tumba. Quiroga Palacios parou as encarceramentos dalgúns curas con amoestacións públicas na prensa que se interpretaron mal, porque o facía para evitar que o gobernador civil os metese na cadea. Había un sector da esquerda que lle esixía máis e había un sector da dereita que o boicoteaba. O sufrimento del nos últimos anos foi moi grande. Agora acaban de crear unha cátedra co seu nome no Instituto Teolóxico Compostelán. Oxalá que non sexa só teórica e transcenda ao País”.

O lema de Quiroga Palacios era “Omnia in caritate fiant” [Fágase todo en caridade]. ¿É a caridade a que pon os alicerces da inxustiza social? “A caridade, biblicamente tomada, significa amor e sen caridade non se fai nada. É unha disposición de aprecio, de axuda, de diálogo, de colaboración cos demais. A caridade invádeo todo. Pero entendida como beneficencia pode ter eses efectos que vós dicides, mais a caridade do escudo de Fernando Quiroga non ten nada que ver con iso. A frase de San Paulo que toma el, significa: todo se ten que facer con amor. Orabén, a palabra connota, a nivel social, formas de beneficencia e iso sería pernicioso se substituíse á xustiza. O sistema político que usa a beneficencia para ocultar a inxustiza, non ten nada que ver co lema de Fernando Quiroga”.

N.B.- As dúas primeiras imaxes tirámolas do imprescindíbel volume "Fotobiografía del Cardenal Quiroga Palacios" (2004) xa citado noutra achega. Na primeira aparece co ministro de Información e Turismo, o galego Manuel Fraga Iribarne, en 1966, facendo a ruta fluvial dende Vilagarcía de Arousa até Padrón, camiño de Compostela. Na segunda ollamos ao daquela príncipe Juan Carlos [no medio dos dous aparece de esguello Francisco Franco], o 25 de xullo de 1971, bicándolle o anel cardenalicio na Praza do Obradoiro en Santiago. A terceira é o recordatorio que se imprentou no primeiro cabodano do seu pasamento. Nel aparece a lápida, un retrato de Felipe Criado, o seu lema manuscrito [Omnia in caritate fiant] e a súa sinatura.

Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: