Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

MÉNDEZ FERRÍN E FRANCISCO CARBALLO (2)

“Persoalmente nunca esquecerei as horas roubadas ao sono en que Carballo, Domingos Blanco e máis eu debatiamos, nunha casiña dos Paúles  sita en Lavadores, dos asuntos da teoría e práctica da esquerda nacionalista. Era aquela unha célula da UTEG (Unión de Traballadores do Ensino de Galicia), organización sindical clandestina. Logo, ao se crear a ANPG, ingresamos todos no novo organismo e, cando centos de militantes fomos purgados en 1977 pola actual xefatura do BNG, Carballo e eu perdemos o contacto político. El permaneceu co que é hoxe o BNG, eu fiquei naturalmente cos amigos independentistas que hogano conforman a FPG.

Todo o cal non impediu que, no xuízo derivado da detención masiva de independentistas en setembro de 1980, Francisco Carballo fose declarar perante a Audiencia Nacional, o cal revela magnanimidade e, por qué non dicilo, un valor pouco común. Foi declarar en favor dos que os poderes públicos chamaban “terroristas”. Certo, estas cousas non se esquecen nunca. Como nunca esqueceremos a Francisco Carballo, hai pouco por certo, dando o peito na Delegación do Goberno para pedir a liberdade dos presos e das presas independentistas actuais.

Alén diso, alén da súa xenerosidade e apertura de ánimo, Francisco Carballo é un home profundo, sensíbel, intelixente e traballador. Autor dunha obra importante en materia teolóxica e de Historia da Igrexa Católica, a partir dos anos setenta a súa curiosidade e a súa pluma vérquense sobre Galicia e convértense ao idioma galego para sempre. ¡Feliz conversión!

Desde os anos 70, dúas lealdades de Carballo conflúen: a Patria e a fe católica que el, coma os mellores dos seus, prefire, cunha táctica moi comprensíbel, chamar a penas cristián. A isto habería que unir unha sensibilidade e un desexo de igualdade no mundo que aproxima a Francisco Carballo á teoloxía da liberación e ao socialismo como horizonte no mundo real. Unha obra abundante e varia, na que o pensamento e a desvelación histórica se alían a unha dicción directa e fonda, fai que este varón amigo e sabio, de setenta e cinco potentísimos anos, campe no panorama da cultura galega contemporánea coma un carballo (velaí a maxia da onomástica), dispensador de paz, doutrina e cordialidade” [Faro de Vigo, 4/VIII/2000].

N.B.- Na primeira foto aparece Ferrín en Vilanova dos Infantes en maio do 2015 (fonte: www.atlantico.net). Na segunda [de Xan Carballa] vemos a Francisco Carballo participando nunha campaña a prol da galeguización da toponimia en 1982. Na terceira podemos ollar a fachada do edificio -buque insignia- do Grupo Academia Postal en Ourense. Nesa casa (Rúa Reza, 3) naceu Méndez Ferrín o 7 de agosto de 1938. Francisco Carballo estivo nese edificio (en 2013) invitado polo fillo sobranceiro de Maceda, Paco Nóvoa (director do GAP). Os dous consideraron que Ferrín debería ter unha placa conmemorativa na fachada do edificio. Disque o escritor lle comentou a Paco Nóvoa que para cando el finase [na mostra artística e divulgativa sobre Ferrín "Parahomenaxearte", que estivo pendurada no edificio de Academia Postal -e casa natal do escritor-, en outono de 2006].

Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: