Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

O SANTUARIO DO MONTE MEDO (5)

O capítulo segundo vai sobre as orixes do primeiro eremitorio do Medo. Comeza dicindo que a bisbarra de Maceda viviu xunguida a todos os acontecementos culturais e relixiosos de Galicia e que o antigo eremitorio -o mesmo que o actual Santuario- semella centrar a súa vida relixiosa e acredita, ao mesmo tempo, o seu avoengo e vencello ás orixes do Cristianismo nesta contorna. Amenta aos vestixios da romanización, ao Medulio, á evanxelización en Galicia -de orixe apostólico- xa dende o século IV, á vida parroquial no bispado de Ourense nos séculos VI e VII, a conversión dos suevos (entre 464 e 550), que mesmo estendeu e fixou a fe definitivamente.

O eremitismo confluíu nos vales do Sil e do Miño. O fervor relixioso na Ribeira Sacra iniciase naquela altura con fortes agrupacións eremíticas e cenobíticas. A avalancha do Islam desfixo só puntualmente a organización eclesiástica que xa, en tempos de Afonso III (866-910), volvía estar en puxante florecemento. Outra volta se estende o eremitismo e a vida cenobítica nos vales e montañas de todo o territorio de Galicia. Os cistercienses e os bieitos multiplícanse por todo o Noso País. Logo engade: “Ese esplendor repercute en Maceda, onde é posíbel que vivise Afonso X o Sabio na súa infancia. As terras de Maceda eran xa un mosaico de señoríos eclesiásticos e segrares”.

Centrado xa na nosa contorna, aporta: “O eremitismo penetrou na comarca de Maceda. O antiquísimo culto ao San Mamede semella unha pisada eremítica. En Asadur existiu un cenobio feminino no século X. Outros eremitorios comarcais deron lugar a mosteiros (...). No centro desta bisbarra agromou, no século IX, un eremitorio que ía ser famoso: o da Nosa Señora do Medo. A súa localización no vértice dos municipios de Maceda, Baños de Molgas e Vilar de Barrio e no punto de interferencia de señoríos, fai que se beneficie da liberdade tan aqueloutrada aos eremitas. Posteriormente ao século IX, tres señoríos acaparan as terras de Maceda; son o mosteiro de Ambía e os señoríos e logo condados de Monterrei e  Maceda. A súa duración aínda é visíbel nos efectos económicos até o século XIX (...)”.


Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: