Blog Asociación Amigos de Francisco Carballo

ESCOLMA DE POESÍA RELIXIOSA / ANT (4)

O 10 de maio de 2007, metíalle o dente a un tema preferente nas súas arelas. Aseveraba que Rosalía de Castro foi, xunto con Cabanillas, Díaz Castro e Rei Romero, os que mellor intentaron a poesía relixiosa: “Non tiñamos antoloxías de poesía relixiosa en galego, agora temos tres: a do Diurnal, a de Vitorino Pérez Prieto e a de Felix Villares. O Diurnal -libro de rezo en galego- foi o primeiro en escoller un feixe de poemas de autores actuais. Libro soporte para orar, que enternece. A Escola poética de Mondoñedo” de Felix Villares estuda desde o século XVIII a hoxe, unha realidade galega de poesía en gran parte relixiosa. A antoloxía “Os ríos pasan cheos de Deus” de Vitorino Pérez recolle unha ampla mostra desde o medievo a hoxe. Como toda escolma ten estrelas e lunares (...).

Houbo un esforzo grande na busca deses poemas. Para min, que os que mellor intentaron poesía relixiosa, amais de Rosalía de Castro, son Ramón Cabanillas, Xosé María Díaz Castro e Faustino Rei Romero. Neles cabe atopar grandes achados. Cabanillas e Rei intentaron, a propósito, poesía relixiosa (...). “Os ríos pasan cheos de Deus” cubre unha urxencia: Cantos acudiamos a un soporte poético na vivencia oracional e de animación cristiá, tiñamos que andar sempre á caza e pesca de poesía galega dispersa. O autor desta escolma dános unha boa axuda: Auga fresca a beber. E, igualmente, fornece de material os crentes que beben na “relixiosidade popular”, devocionista e recitativa. Así as panxoliñas son tenrura, símbolos provisorios para aguante da xeada da vida” (ANT, 10/05/2007). (Foto: cervantesvirtual.com)

Comentarios

No hay ningún comentario

Añadir un Comentario: